بازی سایکو یا روانی یک بازی دورهمی خیلی جذاب وهیجان انگیز است. جزو بازی هایی است که مواد تشکیل دهندش تعدادی آدم باحال وباصفا مث خودتون هست و جنب و جوش فیزیکی در کار نیست 🙂
چالش اصلیش مکالمه کردن و درگیری ذهن هست خلاصه به هیچ چیز دیگه ای نیاز نداره مثل مافیا,جاسوس,اتل متل توتوله هه هه و…
چرا این بازی به روانشناسی مرتبط است؟
بازی دورهمی سایکو چگونگی به کار گیری خلاقیت و رویاپردازی ذهن است. بازی به سوال و جواب محدود نمیشود راه های تشخیص به اندازه تعداد بیماری های ساختگی میتواند باشد . حتی شما میتوانید از نظر عاطفی با مخاطب هدف ارتباط برقرار کنید.
آموزش بازی
سایکو یک بازی گروهی و مهیج است | در آن یک نفر نقش روانشناس را بازی میکند و باید بیماری ساختگی گروهی خل و چل (بقیه افراد که نقش روانی ها را بازی میکنند) را تشخیص بدهد.
پیروزی روانشناس بازی با حدس هرچه سریع تر بیماری انتخابی گروه روانی ها میباشد. ونحوه شناسایی بیماری با استفاده از پرسش و پاسخ از بیمارانی میباشد که توافقی یک اختلال خاص را برای خود انتخاب کرده اند مثلا همه فکر میکنند یک آدم مشهور هستند در صورتی که نیستند (از خود بیگانه بودن).
به این صورت که روانکاو با یک سری سوال های غیر مستقیم مثلا :
- اسم شما چیست؟
- دوست داری الان کجا باشی؟
- فلان چیز خوبه یا نه؟
- اثر بمان چیز روی فلان چیز چیه؟
دیگه هم روانی ها باید سلول های خاکبسری خودشون ااا ببخشید خاکستریشونو به کار بگیرن و باخلاقیتشون یک بیماری باحال بسازن و هم روانشناس باید مخشو به کار بگیره و از جهت بازی گم نشه و با سوال هاش بقیه و گیر بندازه.
آموزش گامبهگام بازی سایکو
مراحل انجام این بازی به شرح زیر است:
- انتخاب روانپزشک: ابتدا به صورت تصادفی (مثلاً با قرعهکشی) یک نفر را به عنوان روانپزشک انتخاب کنید. بهتر است فردی را انتخاب کنید که با بازی آشنا نباشد تا چالش جذابتر شود.
- خروج روانپزشک: روانپزشک از جمع خارج میشود تا بقیه بازیکنان بتوانند در مورد اختلال به توافق برسند.
- توافق روی یک اختلال: باقی بازیکنان (بیماران یا سایکوها) باید روی یک اختلال روانی مشخص به توافق برسند. برای مثال، میتوانند توافق کنند که:
- همه فکر میکنند یک سلبریتی مشهور هستند.
- همه از عدد ۱۳ به شدت میترسند.
- همه فقط با ضربآهنگ خاصی میتوانند حرف بزنند.
- همه از تاریکی میترسند.
- همه یک بازیگر سینما هستند.
- همهوقتی با دستشان سرشان را لمس میکنند جواب دروغ میدهند.
- شروع پرسشوپاسخ: روانپزشک به جمع برمیگردد و شروع به پرسیدن سوالات غیرمستقیم از تکتک بازیکنان میکند. هدف او کشف اختلال پنهان است.
- سوال درست (غیرمستقیم): “رنگ مورد علاقهتان چیست؟” (برای کشف اختلال مرتبط با رنگها)
- سوال نادرست (مستقیم): “آیا بیماری شما به رنگ آبی مربوط میشود؟”
- قانون «سایکو!»: در طول بازی، اگر یکی از بیماران پاسخی بدهد که با اختلال توافقشده هماهنگ نباشد یا دروغ بگوید، سایر بیماران باید فریاد بزنند «سایکو!». اولین کسی که این کلمه را بگوید، جای خود را با بیماری که اشتباه کرده، عوض میکند.
- هدف از این کار این است که گاهی آدم مجبور است دروغ بگوید. زیرا مثلا شما روی اختلال «همه یک بازیگر سینما هستید» توافق کردید و اسم شما «جعفر خاوری» است. آن وقت اگر روانکاو از شما بپرسد اسمتان چیست باید دروغ بگویید که روانکاو اختلال شما را هر چه دیر تر کشف کند. زیرا اگر مثلا جعفر بگوید من بردپیت هستم سریعا روانکاو میفهمد که سیم فیوز قاطی کرده است و بیماری را تشخیص میدهد .بازی آنقدر ادامه پیدا میکند تا روانپزشک بتواند اختلال را تشخیص دهد و بعد از آن میتوانید فرد دیگری را به عنوان روانپزشک جدید انتخاب کنید. کلا مرض داریم:)
- پایان بازی: بازی تا جایی ادامه پیدا میکند که روانپزشک بتواند اختلال را تشخیص دهد. پس از آن، نفر جدیدی به عنوان روانپزشک انتخاب شده و بازی دوباره شروع میشود.
ایدههای ناب و خلاقانه برای اختلالات بازی
خلاقیت در انتخاب اختلال، راز اصلی یک بازی خاطرهانگیز است. در اینجا چند ایدهٔ جذاب و جدید از تجربیات بازیکنان دیگر آورده شده است:
- همه چیز برعکس است: هر بیمار باید برعکس چیزی که هست پاسخ دهد (مثلاً اگر از او پرسیده شود “چند سال داری؟” و ۲۵ سال دارد، باید بگوید ۵۲).
- وابستگی به شیء: همه به یک شیء خاص (مثلاً یک خودکار یا لیوان) به عنوان تنها دوست خود وابسته هستند و نمیتوانند بدون آن حرف بزنند.
- همه یک حیوان هستند: همه خود را یک حیوان خاص (مثلاً یک گربه) میدانند و رفتارهای آن را تقلید میکنند.
- مسافران زمان: همه معتقدند از یک دوره تاریخی خاص (مثلاً قرون وسطی) آمدهاند.
- نقص در حافظه: همه معتقدند که خاطراتشان متعلق به شخص دیگری است.
- جایگاهها: اختلال میتواند به جایگاه افراد بستگی داشته باشد. مثلاً هرکس باید به جای خودش، به سوالات از طرف نفر سمت راستیاش پاسخ دهد. این حالت بازی را بسیار پیچیده و چالشبرانگیز میکند.
نکته کلیدی: سعی کنید اختلال را طوری انتخاب کنید که به علایق یا ویژگیهای خود روانپزشک مرتبط باشد تا بازی برای او هم جذابتر شود.
قوانین واضح بازی روانشناس
روانپزشک نمیتواند به صورت مستقیم در مورد اختلال بپرسد.
سعی کنید اختلال مورد نظر به جایگاه افراد بستگی داشته باشد: برای مثال هر شخص سمت راستی خودش است.
در کل روانشناس بیشتر از روی جواب هایی که بیمارن مجبور هستند که جواب صحیح آن را ندهند بازی را در بیاورد.
و با شنید کلمه سایکو آن شخص را از روی صندلی مطب روانکاوی بلند میکند و نفر بعدی که زودتر از همه گفته است سایکو روی آن مینشیند و ادامه ماجرا
چرا حالا بازی سایکو؟
- ساده و در دسترس: فقط کافیه دور هم جمع بشید و شروع کنید به بازی!
- مناسب همه سنین: از بچهها تا بزرگترها، همه میتونن از این بازی لذت ببرن.
- تقویت ذهن: قدرت تفکر، خلاقیت و حل مسئله شما رو به چالش میکشه.
- فضای شاد و پرخنده: لحظات مفرح و خاطرهانگیز برای شما و دوستانتون رقم میزنه.
خلاصش این میشه!
یه نفر رو میفرستی تو اتاق و بقیه یه قانونی رو برای جواب دادن به سوالهای اون یه نفر طرح میکنن و وقتی طرف از اتاق اومد بیرون شروع میکنه هر سوالی که دلش خواست میپرسه و بقیه باید مطابق با اون قانون جواب سوالهاش رو بدن. اون طرف باید بعد از مثلا سه دور سوال پرسیدن اون قانون رو حدس بزنه.
توی طرح قانون باید کلی خلاقیت به خرج بدین که بازی باحال باشه. مثلا از قانونهای متداول ایناست: یکی درمیون راست و دروغ جواب بدین. هرکس در نقش جنس مخالفش جواب بده. همه از زبون یک شی خاص جواب بدن. همه از زبون یکی از بچه های گروه جواب بدن.
اگه شما این بازی رو انجام دادید, واسه ی این پست کامنت بزارید که باحال ترین بیماری که انتخاب کردید چی بوده ؟
